My time for being with myself

It's been a long time since I last took my own photos. It's now mainly my boyfriend, The Fish, who runs the photography department of this blog. And frankly his photos are the absolute best. Recently though, I'v been remembering last summer, when I was taking my own photos. I remember I really liked it. Sure, it's not as simple as posing for someone else but it's got a charm of its own. So to recreate the mood, I took a tripod and a camera with me for my usual walk with Lala, our dog, and, well, there photos happened. 

I'm definitely rusty with my routine of running back and forth as the timer counts down and for some reason it felt a little weird to be taking photos on my own but I had fun and I'm looking forward to working with myself more, soon. It's all about being alone for a while, and I like to be alone, which is truly central about myself, an only child. It's my own pace, my own decisions, my own view and perspective. It's my own quiet time, spent on doing something I love. It's really calming and even meditative, to be honest. Definitely a time well spent. I didn't even notice when two hours flew by! Only by getting a little chilly in the late afternoon sun did I start to suspect it was time I collected Lala and we headed home.

Dawno już nie robiłam sobie sama zdjęć. Od dłuższego czasu pałeczkę przejął mój chłopak, Ryba, a efekty są, prawdę mówiąc, znakomite. A jednak przypomniało mi się, jak w zeszłym roku spędziłam lato wychodząc na spacery z Lalą, naszą sunią, ze statywem i aparatem, i głową pełną pomysłów na zdjęcia. I zatęskniłam. Bo lubiłam to. Dlatego dziś zapakowałam sprzęt i Lalę na spacer, i poszłyśmy się fotografować.

Zdecydowanie wyszłam z wprawy, jeśli chodzi o pozowanie sobie samej. Jednak pozując przed kimś innym mam możliwość zapytania czy wszystko dobrze wygląda, a w sytuacji, kiedy jestem solo z aparatem, mogę tylko po czasie sprawdzić, jak wyglądają moje pomysły. Bieganie w tę i z powrotem w rytm odliczania samowyzwalacza było jednak dość zabawne i przyjemne. Przypomniałam sobie, dlaczego tak bardzo lubiłam te sesje w pojedynkę: bo to mój czas dla siebie. Jestem sama, a lubię być sama, inni jedynacy zrozumieją tę potrzebę. Poza tym wszystko, co robię, to moje decyzje, moje spojrzenie, moje tempo. Zadziałało to na mnie bardzo wyciszająco, nawet medytacyjnie. Nie wiem kiedy minęły dwie godziny. Dopiero po nagłym ochłodzeniu poczułam, że warto się już zbierać do domu.

Lace knit cardigan: Only, thrifted, c/o Holy Rags
Dress: H&M, thrifted at Holy Rags
Boots: Zign via Zalando
Necklace: Grol, gift from my boyfriend, The Fish